Tegenwoordig beschikken steeds meer bedrijven en overheidsinstellingen over eigen laboratoria. In deze laboratoria worden dagelijks diverse experimentele tests uitgevoerd. Het is te verwachten dat elk experiment onvermijdelijk verschillende hoeveelheden en soorten teststoffen op het glaswerk achterlaat. Daarom is het reinigen van deze experimentele resten een onmisbaar onderdeel van de dagelijkse werkzaamheden in het laboratorium geworden.

Het is algemeen bekend dat de meeste laboratoria veel tijd, mankracht en materiaal moeten investeren in het verwijderen van experimentele restverontreinigingen in glaswerk, maar dat de resultaten vaak niet bevredigend zijn. Hoe kan het reinigen van experimentele resten in glaswerk dan veilig en efficiënt gebeuren? Als we de volgende voorzorgsmaatregelen treffen en correct toepassen, zal dit probleem vanzelf opgelost zijn.

Ten eerste: welke resten blijven er gewoonlijk achter in laboratoriumglaswerk?

Tijdens het experiment ontstaan ​​doorgaans drie soorten afval: afvalgas, afvalvloeistof en vaste afvalstoffen. Dit zijn restverontreinigingen zonder experimentele waarde. Bij glaswerk zijn de meest voorkomende reststoffen stof, reinigingsmiddelen, wateroplosbare stoffen en onoplosbare stoffen.

Tot de oplosbare reststoffen behoren onder andere vrije alkali, kleurstoffen, indicatoren, Na2SO4, NaHSO4-vaste stoffen, sporen van jodium en andere organische reststoffen; onoplosbare stoffen omvatten vaseline, fenolhars, fenol, vet, zalf, eiwitten, bloedvlekken, celkweekmedium, fermentatieresten, DNA en RNA, vezels, metaaloxiden, calciumcarbonaat, sulfiden, zilverzouten, synthetische detergenten en andere onzuiverheden. Deze stoffen hechten zich vaak aan de wanden van laboratoriumglaswerk zoals reageerbuizen, buretten, maatkolven en pipetten.

Het is niet moeilijk vast te stellen dat de belangrijkste kenmerken van de resten van het glaswerk dat in het experiment is gebruikt, als volgt kunnen worden samengevat: 1. Er zijn veel verschillende soorten; 2. De mate van vervuiling verschilt; 3. De vorm is complex; 4. Het is giftig, corrosief, explosief, infectieus en bevat andere gevaarlijke stoffen.

Ten tweede: Wat zijn de nadelige effecten van experimentele residuen?

Negatieve factoren 1: het experiment mislukt. Ten eerste heeft de vraag of de voorbereidende fase aan de normen voldoet direct invloed op de nauwkeurigheid van de experimentele resultaten. Tegenwoordig worden er bij experimentele projecten steeds strengere eisen gesteld aan de nauwkeurigheid, traceerbaarheid en verificatie van de resultaten. De aanwezigheid van residuen zal daarom onvermijdelijk een verstorende factor vormen voor de experimentele resultaten, waardoor het beoogde doel van de experimentele detectie niet kan worden bereikt.

Nadelige factoren 2: het experimentele residu bevat veel significante of potentiële gevaren voor het menselijk lichaam. Met name sommige geteste geneesmiddelen hebben chemische eigenschappen zoals toxiciteit en vluchtigheid, en een beetje onachtzaamheid kan direct of indirect de fysieke en mentale gezondheid van contactpersonen schaden. Vooral bij het reinigen van glazen instrumenten komt deze situatie vaak voor.

Nadelig effect 3: Bovendien, als de experimentele reststoffen niet op de juiste en grondige manier worden verwerkt, zal dit de experimentele omgeving ernstig vervuilen en de lucht- en waterbronnen onomkeerbaar aantasten. Als de meeste laboratoria dit probleem willen verbeteren, zal dit onvermijdelijk tijdrovend, arbeidsintensief en kostbaar zijn... en dit is in wezen uitgegroeid tot een verborgen probleem in het beheer en de werking van laboratoria.

Ten derde: welke methoden zijn er om de experimentele resten van glaswerk te verwerken?

Wat betreft resten van laboratoriumglaswerk, gebruikt de industrie hoofdzakelijk drie methoden: handmatig afwassen, ultrasoon reinigen en reinigen met een automatische glaswasmachine. De kenmerken van deze drie methoden zijn als volgt:

Methode 1: Handmatig wassen

Handmatig reinigen is de belangrijkste methode voor het wassen en spoelen met stromend water. (Soms is het nodig om vooraf samengestelde reinigingslotion en reageerbuisborstels te gebruiken als hulpmiddel.) Het hele proces vergt veel energie, fysieke kracht en tijd van de onderzoekers om alle resten te verwijderen. Bovendien is het energieverbruik van deze reinigingsmethode niet te voorspellen. Bij handmatig wassen is het bovendien lastig om belangrijke parameters zoals temperatuur, geleidbaarheid en pH-waarde wetenschappelijk en effectief te controleren, registreren en analyseren. Het uiteindelijke reinigingsresultaat van het glaswerk voldoet vaak niet aan de eisen voor de reinheid van het experiment.

Methode 2: Ultrasone reiniging

Ultrasoon reinigen wordt toegepast op kleine hoeveelheden glaswerk (niet op meetinstrumenten), zoals flesjes voor HPLC. Omdat dit soort glaswerk lastig schoon te maken is met een borstel of gevuld met vloeistof, wordt ultrasoon reinigen gebruikt. Vóór de ultrasoon reiniging moeten wateroplosbare stoffen, een deel van de onoplosbare stoffen en stof in het glaswerk grofweg met water worden afgespoeld. Vervolgens moet een reinigingsmiddel met een bepaalde concentratie worden toegevoegd en moet de ultrasoon reiniging 10-30 minuten worden uitgevoerd. Het reinigingsmiddel moet met water worden afgespoeld en daarna moet de ultrasoon reiniging met gezuiverd water 2 tot 3 keer worden herhaald. Veel stappen in dit proces vereisen handmatige handelingen.

Het moet benadrukt worden dat als de ultrasone reiniging niet correct wordt uitgevoerd, er een grote kans bestaat op scheuren en beschadigingen aan de gereinigde glazen container.

Methode 3: Automatische glaswasmachine

De automatische reinigingsmachine maakt gebruik van intelligente microcomputerbesturing en is geschikt voor de grondige reiniging van diverse soorten glaswerk. De machine ondersteunt gedifferentieerde reiniging en batchreiniging, en het reinigingsproces is gestandaardiseerd, kopieerbaar en traceerbaar. De automatische flessenwasmachine ontlast onderzoekers niet alleen van het arbeidsintensieve handwerk en de bijbehorende veiligheidsrisico's, maar stelt hen ook in staat zich te concentreren op waardevollere wetenschappelijke onderzoekstaken. Omdat de machine water en elektriciteit bespaart en milieuvriendelijker is, levert dit op de lange termijn aanzienlijke economische voordelen op voor het hele laboratorium. Bovendien draagt ​​het gebruik van een volledig automatische flessenwasmachine bij aan het behalen van GMP/FDA-certificering en -specificaties, wat de ontwikkeling van het laboratorium ten goede komt. Kortom, de automatische flessenwasmachine voorkomt subjectieve fouten, waardoor de reinigingsresultaten nauwkeurig en uniform zijn en het gereinigde glaswerk perfect en ideaal schoon is.